Het na-effect van mijn pitch

Yes, I did my Pitch.

En zoals gewoonlijk kom ik vooral na mijn nerveuze pitch pas in mijn element wanneer ik mag gaan vertellen over waar ik mee bezig ben en waar ik enthousiast over ben.

Van Denise heb ik waardevolle feedback gehad over dat moment:
Vergeet niet dat je feedback wil krijgen. Geef niet op iedere vraag een antwoord of invulling maar vraag door. Door hoor je veel meer.

(klopt!!!)

Voor een volledig feedback-up-forward verslag kun je de onderstaande link gebruiken:
http://1drv.ms/1RvFeWu

Ook een link naar mijn ppt met notities:
http://1drv.ms/1ZlxIxq

Welke actie punten neem ik mee vanuit de feedback en de nabespreking?

• Maak een koppeling tussen de vrijheid voor de leerlingen en de de meerwaarde van zelfgereguleerd leren (metacognitie). Dat gaat lukken, mijn visiestuk ging hierover!
• Onderzoek hoe je kinderen laat reflecteren op waar ze zelf staan in het onderwijsleerproces (op welke trede). Hoe maken ze optimaal gebruik van die inzichten en hun vrijheid om te leren.
• Hoe verwerk je scaffolding in je modellen?
• Mijn V-4 model: onderbouwen vanuit empiri.
• Hoe stimuleer je het team om mee te herontwerpen?
• Assessment for / as / of learning, de praktische invulling. Maak een doorkijkje.

Allemaal actiepunten waar ik energie van krijg. Gelukkig heb ik een paar dagen vrij en kan ik ermee aan de slag!

Het vooreffect van mijn pitch

Jawel, ondanks alle stress en een last minute (maar terechte) wissel van mijn focus voor mijn herontwerp, IK HEB MIJN PITCH GEGEVEN.
En nu pas weet ik waarom een pitch een krachtig instrument is. Voor mij ligt de grootste kracht niet eens in het moment zelf, maar juist daarvoor tijdens het schrijven van de pitch.
Want wanneer je maar 2 minuten mag gebruiken en je wil daar ook slides aan toevoegen, dan gaat ieder woord en ieder beeld pas tellen. en dan..... dan ga je pas echt scherp redeneren. En in mijn geval merk je dan dat je teveel woorden moet gebruiken om te zeggen wat je bedoelt. En misschien is het dan niet wat je hoort te zeggen.
Het kostte mij zoveel moeite om te formuleren en onderbouwen wat ik wil dat ik nog maar een keertje om mijn ontwerpideetje, doelbepaling en curriculum analyse ben gelopen. Waar ligt nu echt de energie tot herontwikkeling?

Nou.... bij de leerkracht! Ik richt me op vrijheid voor de leerling maar dat begint bij de leerkracht, degene die vrijheid ruimte moet bieden.

En wanneer bied je vrijheid? Wanneer je vertrouwen hebt. Om in mijn toetsmetafoor te blijven (zie eerdere blogpost) ik laat mijn kind pas los rondlopen wanneer ik op bekend terrein ben en weet wat ik kan verwachten en daarop kan anticiperen. En deze verwachtingen en bekendheid komen vanuit kennis. Pas dan geef ik vrijheid.

Door het werken aan mijn pitch kwam ik tot een betere focus en staat nu alles beter met elkaar in verband!

Peerfeedback op curriculum analyse

En nu ook de feedback vanuit mijn begeleidend docent Adriaan. Uit mijn feedback neem ik mee dat ik de input van mijn collega's nog duidelijker zichtbaar moet maken en deze ook moet linken ter ondersteuning van de gevonden discrepanties en mijn overwegingen ten aanzien van mijn mogelijke herontwerp. Ik ga er weer mee aan de slag.

De peerfeedback op mijn curriculum analyse .