PITCH

Binnen het Montessori onderwijs neemt vrijheid een belangrijke plek in binnen het curriculum. In het motto staat: "help mij het zelf te doen, leer mij het zelf te doen, laat mij het zelf doen". Kinderen krijgen de ruimte om zelf tot ontwikkeling te komen en worden gezien als mede-regisseurs van het eigen leerproces.
Voorwaarde om kinderen zich in vrijheid te laten ontwikkelen is het hebben van vertrouwen in het kind en het hebben van een goede kennisbasis over de ontwikkeling van een kind.

In de analyse van het curriculum wordt de vrijheid van de leerling veelvuldig genoemd. De leerling heeft een vrijheid in de keuze van het werk, het tempo, niveau en beweging. De docent heeft een coachende en begeleidende rol. Binnen de leeractiviteiten is de vrije werkkeuze bepalend, er wordt niet gewerkt vanuit een vaste methodiek. Bij de leerdoelen wordt het ontwikkelen van metacognitie en het leren leren naast de cognitieve leerdoelen genoemd.

Binnen Montessorischool de Elzen staat de leerling centraal. Er werken leerkrachten die gespecialiseerd zijn in het werken volgens de Montessori principes. Noodzakelijk bij het leren in vrijheid is een structuur waarin het kind wordt gezien en die hem richting geeft. Deze structuur is de ontwikkelingskans die uitgangspunt gaat vormen voor mijn herontwerp.

In mijn herontwerp neem ik het domein rekenen als uitgangspunt. Om de leerling vrijheid in werkkeuze, niveau en tempo te kunnen bieden hebben we een methodiek ontwikkeld die "Ik-doelen" als uitgangspunt neemt. De leerling krijgt door middel van ik-doelen inzicht in leerstof en leerdoelen en maakt daar een keuze uit. Middels meetmomenten wordt de voortgang van de leerling in beeld gebracht.

Binnen de school zijn een rijkheid aan bronnen voor de leerkracht en materialen voor de leerling aanwezig om tot rekenwiskundige ontwikkeling te komen.

Uit gesprekken met leerkrachten komt naar voren dat deze rijkheid en vrijheid leiden tot de ervaring dat 20% van de structuur rondom het rekenen vastligt en men 80% zelf bepaald. Bij bezoeken aan klassen blijkt de vrijheid en het rekenonderwijs verschillend te worden ingevuld. Het gemis aan duidelijke structuur geeft dat leerkrachten meer behoefte krijgen aan controle en de vrijheid van de leerlingen indammen. De rol van de leerkracht wordt meer sturend en de assessment vorm wordt summatief ingezet.

In mijn doelbepaling breng ik in kaart water nodig is om kinderen in vrijheid (autonoom, zelfgereguleerd) te laten leren en ontwikkelen.
Ik richt me op de kennis, vaardigheden en attitudes van de leerkracht om tot een trapmodel te komen waarin de vrijheid (autonomie en zelfregulatie) ontwikkeld wordt en nadrukkelijker aanwezig is in het primair proces van de leerling.

Om de ontwikkeling van een leerling beter in beeld te brengen heb ik het 4v-model ontwikkeld.

• Verwerving
• Verwerking
• Vervulling
• Verweving

Deze 4 fases zijn gebaseerd op de ontwikkelingsstappen die het kind neemt binnen de rekenwiskundige ontwikkeling. Iedere fase heeft eigen aspecten die van belang zijn voor een goede ontwikkeling. Kennis van deze aspecten is van groot belang voor de leerkracht die daar zijn begeleiding van de leerling op moet baseren. De invulling van deze aspecten moet voor iedere leerkracht helder en eenduidig zijn. Kennis van deze aspecten geeft helderheid en structuur in het handelen van de leerkracht.

Inzicht in de ontwikkelingsfases geeft ruimte aan andere vormen van assessment naast een summatief meetmoment en helpt de leerkracht zicht te krijgen op de zone van naaste ontwikkeling van de specifieke leerling en het bepalen van de juiste begeleiding voor die leerling.

En dan kan de leerkracht de leerling die begeleiding / coaching gaan geven die het nodig heeft om zich in vrijheid (autonoom en zelfgereguleerd) te ontwikkelen. Daarmee de kans krijgend ook metacognitie op te bouwen en vaardigheden te ontwikkelen die life-long-learning ondersteunen.

 

Het na-effect van mijn pitch

Yes, I did my Pitch.

En zoals gewoonlijk kom ik vooral na mijn nerveuze pitch pas in mijn element wanneer ik mag gaan vertellen over waar ik mee bezig ben en waar ik enthousiast over ben.

Van Denise heb ik waardevolle feedback gehad over dat moment:
Vergeet niet dat je feedback wil krijgen. Geef niet op iedere vraag een antwoord of invulling maar vraag door. Door hoor je veel meer.

(klopt!!!)

Voor een volledig feedback-up-forward verslag kun je de onderstaande link gebruiken:
http://1drv.ms/1RvFeWu

Ook een link naar mijn ppt met notities:
http://1drv.ms/1ZlxIxq

Welke actie punten neem ik mee vanuit de feedback en de nabespreking?

• Maak een koppeling tussen de vrijheid voor de leerlingen en de de meerwaarde van zelfgereguleerd leren (metacognitie). Dat gaat lukken, mijn visiestuk ging hierover!
• Onderzoek hoe je kinderen laat reflecteren op waar ze zelf staan in het onderwijsleerproces (op welke trede). Hoe maken ze optimaal gebruik van die inzichten en hun vrijheid om te leren.
• Hoe verwerk je scaffolding in je modellen?
• Mijn V-4 model: onderbouwen vanuit empiri.
• Hoe stimuleer je het team om mee te herontwerpen?
• Assessment for / as / of learning, de praktische invulling. Maak een doorkijkje.

Allemaal actiepunten waar ik energie van krijg. Gelukkig heb ik een paar dagen vrij en kan ik ermee aan de slag!

Het vooreffect van mijn pitch

Jawel, ondanks alle stress en een last minute (maar terechte) wissel van mijn focus voor mijn herontwerp, IK HEB MIJN PITCH GEGEVEN.
En nu pas weet ik waarom een pitch een krachtig instrument is. Voor mij ligt de grootste kracht niet eens in het moment zelf, maar juist daarvoor tijdens het schrijven van de pitch.
Want wanneer je maar 2 minuten mag gebruiken en je wil daar ook slides aan toevoegen, dan gaat ieder woord en ieder beeld pas tellen. en dan..... dan ga je pas echt scherp redeneren. En in mijn geval merk je dan dat je teveel woorden moet gebruiken om te zeggen wat je bedoelt. En misschien is het dan niet wat je hoort te zeggen.
Het kostte mij zoveel moeite om te formuleren en onderbouwen wat ik wil dat ik nog maar een keertje om mijn ontwerpideetje, doelbepaling en curriculum analyse ben gelopen. Waar ligt nu echt de energie tot herontwikkeling?

Nou.... bij de leerkracht! Ik richt me op vrijheid voor de leerling maar dat begint bij de leerkracht, degene die vrijheid ruimte moet bieden.

En wanneer bied je vrijheid? Wanneer je vertrouwen hebt. Om in mijn toetsmetafoor te blijven (zie eerdere blogpost) ik laat mijn kind pas los rondlopen wanneer ik op bekend terrein ben en weet wat ik kan verwachten en daarop kan anticiperen. En deze verwachtingen en bekendheid komen vanuit kennis. Pas dan geef ik vrijheid.

Door het werken aan mijn pitch kwam ik tot een betere focus en staat nu alles beter met elkaar in verband!